مقدمه: حوادث قلبی عروقی از مهم ترین عوامل مرگ و میر در جوامع انسانی است. از آنجا که نارسایی کلیه یکی از علل شناخته شده در بروز دیس لیپیدمی است, نقش آن در ایجاد دیس لیپیدمی و میزان تاثیر آن بر شیوع این اختلال در جامعه مورد بررسی قرار گرفت.
مواد و روش ها: در این مطالعه اپیدمیولوژیک مقطعی 10136 نفر از افراد بیست ساله و بالاتر از ساکنین منطقه 13 تهران به طور تصادفی انتخاب شد و اطلاعات کامل پزشکی, وضعیت تن سنجی (آنتروپومتریک), میزان فعالیت بدنی و سطح سرمی تری گلیسرید, کلسترول تام AlK.P, T4, Cr, FBS, BS (2h post 75 gr orall Glucose), LDL-C, HDL-C و TSH اندازه گیری و آزمایش کامل ادرار انجام شد. بر اساس اطلاعات فوق افراد مورد مطالعه به دو گروه: سالم و دیس لیپیدمیک تقسیم شدند. افراد دیس لیپیدمیک خود به دو گروه دیس لیپیدمی اولیه و ثانویه تفکیک شدند و با در نظر گرفتن سایر علل ثانویه دیس لیپیدمی و استفاده از آزمایش رگرسیون, ارتباط بین نارسایی کلیه و دیس لیپیدمی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. در این تحقیق از روش های آماری T.test, ANOVA, X2رگرسیون خطی و لوجستیک بهره گرفته شده است.
یافته ها: جمعیت مورد مطالعه که واجد تمامی اطلاعات لازم جهت بررسی بودند جمعا 9632 نفر شامل 5619 زن و 4013 مرد بودند. 65.8% زنان و 72.3% مردان مبتلا به نوعی از دیس لیپیدمی بودند که شیوع کلی آن 68.5% جامعه را شامل می شود. در جامعه مورد تحقیق کلا 13 نفر مبتلا به نارسایی کلیه بودند که تمامی آنان مبتلا به حداقل یک نوع اختلال لیپید بودند که شایع ترین نوع اختلال به ترتیب: هیپرکلسترولمی, کاهش HDLC, افزایش LDLC و در نهایت هیپرتری گلیسرید بود (P<0.05).
نتیجه گیری: جامعه شهری شرق تهران که یک نمونه فراگیر از کل جمعیت شهری است هم چون سایر جوامع شهری از شیوع بالای دیس لیپیدمی رنج می برد و درصد بالای جمعیت مبتلا به نوع ثانویه دیس لیپیدمی است. نارسایی کلیه یکی از این عوامل زمینه ای است که توجه ویژه ای را طلب می کند.
