تاثیر درمان سرکوبگر ایمنی بر فیبروز کبدی در هپاتیت خود ایمن

مقدمه: اثربخشی درمان بر روی میزان پیشرفت فیبروز ناشی از هپاتیت خود ایمن AIH)) نامشخص است. ما برای بررسی این موضوع, تغییرات فیبروز کبد را قبل و بعد از درمان این بیماران مورد ارزیابی قرار دادیم.مواد و روشها: نوزده بیمار مبتلا به AIH که دارای حداقل دو بیوپسی کبد بوده اند وارد مطالعه شدند. جهت القای بهبودی (Induction of Remission), هفت نفر به مدت 6 ماه تحت درمان با سیکلوسپورین A و بقیه به مدت 6 ماه تحت درمان با پردنیزولون قرار گرفتند و پس از آن همه بیماران به عنوان درمان نگهدارنده, آزاتیوپرین دریافت کردند. نمونه های بیوپسی قبل و بعد از درمان, توسط یک پاتولوژیست بررسی و به روش ایشاک (Ishak) امتیازدهی شد. میانگین مرحله (Stage) فیبروز قبل و پس از درمان مورد مقایسه قرار گرفت.همچنین, عوامل پیش بینی کننده فیبروز قابل توجه (مرحله≥3) و سیروز (مرحله≥5) در هنگام مراجعه بیمار مورد ارزیابی قرار گرفتند.نتایج: میانگین فاصله بین بیوپسی ها 3.38 سال بوده است. میانگین مرحله فیبروز از 4.53 در پیش از درمان به 2.16 به دنبال درمان کاهش پیدا کرد (p